الان چند وقت گذشته؟خدای من باور نکردنیه!این لحظه با یه قلم پر از نفرت دارم می نویسم.نفرت از اونایی که آزادیمو گرفتن،نفرت از اونایی که کشورمو دارن نابود می کنن،نفرت از اونایی که با دانشجویان پلی تنیک به اون طرز وحشتناک رفتار کردن...

امشب تو وبلاگ دامون عزیز مطالبی خوندم که نتونستم خودم رو نگه دارم و چیزی نگم و باعث شد که امشب نفرتم رو با تمام وجود فریاد بزنم.بگم ازتون متنفرم...حالم داره ازتون به هم می خوره...می شنوین عوضیا؟؟؟آره با شمام.شماها که دارین این کشورو ذره ذره حراجش می کنید.شماها که دارین با یه عمامه و ابا نقش آدمای پاک و مقدس رو بازی می کنید.چه خوب هم بازی می کنید.با نقابی به اسم اسلام هر غلطی دلتون می خواد انجام می دین.اما کور خوندین آقایون...دیگه این حناها مردمو رنگ نمی کنه.دیگه مردم دستتونو خوندن.دیگه هنر پیشه های خوبی نیستین واسه مردم.واسه نسل جدید،واسه جوونا،واسه ما...

دوستان!فریاد ما پر از خشمه،پر از نفرته.حیف که این فریاد به جایی نمی رسه.بلندتر...بذارین بشنون...همه دنیا باید بشنون...باید فریاد ما رو بشنون باید بدونن که ما هنوز آریایی هستیم...باید بشنون که ما نمی شینیم تا یه عده هم وطنامونو شکنجه کنن،آزار بدن.بهتره همه با هم بلند فریاد بزنیم:پلی تکنیک تنها نیست!می شنوین عوضیا؟؟؟این صدای ماست.این فریاد ماست.ما ایرانیای نسل جدید...ما هستیم.ما اینجا آماده ایم.مثل یه عالمه باروت که فقط به یه جرقه نیاز داره.پس پلی تکنیک تنها نیست....

    

این عکسا رو از وبلاگ دامون عزیز برداشتم

:http://zonered.persianblog.com/